Kawasaki Heavy Industries – japoński koncern powstały z połączenia w 1969 r. trzech firm: Kawasaki Dockyard, Kawasaki Rolling Stock Manufacturing i Kawasaki Aircraft. Marka "Kawasaki" jest obecnie kojarzona głównie z motocyklami, choć dochody firm pochodzą przede wszytskim z budowy statków, maszyn budowlanych i realizacji wielkich inwestycji budowlanych. Przed i w trakcie II wojny światowej koncern budował też samoloty bojowe i okręty.
Firma Kawasaki została założona 1886 r. przez Shozo Kawasaki, który stworzył ją na bazie stoczni, którą otworzył w 1878. Prawdziwym początkiem firmy, która rozpoczęła działalność jako Kawasaki Dockyard był rok 1896, w którym stała się spółką. Jej pierwszym prezesem został Kojiro Matsukata. W tym czasie główną działalnością firmy była budowa statków, aż do 1906 r., kiedy firma założyła firmę córkę Hyugo Works. Od tego czasu firma zaczęła produkować także maszyny, urządzenia i wagony dla kolejnictwa.
Zaledwie 15 lat po pierwszym locie Braci Wright, w 1918 należy do firmy Harley-Davidson.
Reklamy
PZInż Sokół
Sokół - nazwa polskich motocykli produkowanych w latach 1934-1939 w Państwowych Zakładach Inżynierii (PZInż) w Warszawie, oraz w latach 1947-1950 w Państwowych Zakładach Samochodowych nr 2 w Warszawie – tylko Sokół 125. Nazwa ta pojawiła się po raz pierwszy dla oznaczenia motocykla turystycznego Sokół 600 RT, następnie w 1936 nazwano tak produkowany już ciężki motocykl CWS M111. Motocykle Sokół 1000 i 600 były najbardziej znanymi polskimi motocyklami przed wojną, stanowiły etatowe wyposażenie wojska. Tuż przed wojną wprowadzono jeszcze model Sokół 200, wyprodukowany w nielicznej serii.Modele [edytuj]
Sokół 1000 M111 (CWS M111) [edytuj]
Sokół 1000 – motocykl polskiej konstrukcji produkowany w CWS.
Silnik:
typ: czterosuw chłodzony powietrzem
liczba cylindrów: 2
układ: widlasty
pojemność skokowa: 995 cm³, średnica x skok tłoka: 83 x 92
stopień sprężania: 5:1
moc maksymalna przy obr/min: 22 KM przy 4000 obr/min
zasilanie: gaźnik Zenith MC 22
smarowanie: pompą mechaniczną z ręcznym wspomaganiem lub obiegową.
prądnica: Bosch RD lub Era RD 6V 45W
akumulator: ZAT Tudor 6V 20 Ah
zapłon bateryjny: rozdzielacz Bosch lub przerywacz Magnet z dwuiskrową cewką
Sokół 1000 w Muzeum Historii Ursusa
Sokół 1000 w Muzeum Historii Ursusa
Sokół 1000 w Muzeum Historii UrsusaPrzeniesienie napędu
Silnik – sprzęgło: skośne koła zębate
sprzęgło: wielotarczowe, mokre, sterowanie nożnie
skrzynia biegów: trzystopniowa z ręczną zmianą
napęd tylnego koła: łańcuch
Podwozie
rama: podwójna, rurowa, zamknięta
zawieszenie przednie: widelec trapezowy typu HD
zawieszenie tylne: sztywne
hamulce: bębnowe, mechaniczne także na kole wózka
Wymiary
długość z wózkiem: 2270 mm
szerokość z wózkiem: 800 mm
wysokość z wózkiem: 1135 mm
rozstaw osi: 1464 mm
Masy
masa bez wózka: 270 kg
masa z wózkiem: 375 kg
dopuszczalna masa całkowita: 655 kg
Pojemności
zbiornik paliwa: 20 l
zbiornik oleju: 3 l
Dane eksploatacyjne
prędkość maksymalna: 100 km/h
zużycie paliwa: 7,5 l/100 km
zużycie oleju: 0,3 l/100 km
Inne:
główny konstruktor: inż. Zygmunt Okołów
konstruktor przyczepy bocznej: inż. Stanisław Panczakiewicz
wyprodukowano: ok. 3400 sztuk
cena: 4200 zł w 1935 r.
Link zewnętrzny: Zdjęcia Sokoła 1000
Sokół 600 RT M211 [edytuj]
Sokół 600 w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie
Sokół 600 na paradzie wojskowej w Przemyślu.Producent: Państwowe Zakłady Inżynierii, dawny adres: ul. Terespolska 34/36, Warszawa, Tel: 10-46-00
Projekt i konstrukcja: inż. Tadeusz Rudawski
Oznaczenie (SOKÓŁ 600RT M211):
600 – od pojemności silnika (579 cm³),
R – Rudawski Tadeusz,
T – turystyczny,
M – motocykl,
2 – drugi projekt PZInż (M 111 – CWS jako pierwszy),
11 – oznaczenia rozwojowe.
Produkowany w latach: 1935-1939. Prototyp opuścił Zakłady w: 1935 roku.
Całkowita liczba wyprodukowanych egzemplarzy: około 1400 sztuk
Stosowane gaźniki: Amal aż do modelu 1938 włącznie. Począwszy od roku 1939 zastosowano gaźnik firmy Graetzin. Po tej modyfikacji moc silnika wzrosła z 15 do 16 KM. Instalacja elektryczna, aż do modelu 1938 włącznie, oparta o system z Magdynem Millera, typ MC Miller Birmingham. Począwszy od nr. silnika 700, w 1939 roku motocykl został wyposażony w prądorozrusznik Bosch. Zmiany te zaznaczono w dołączonej do drugiego wydania instrukcji pt. Opis Motocykla i Wskazówki Obsługi ulotce z pouczeniem, co należy uczynić, aby uruchomić silnik w przypadku gdy model wyposażony został w prądnicę–zapalacz firmy Bosch i akumulator motocykla uległ wyładowaniu.
Cena motocykla, podst.: 2 300,00 zł, cena wózka bocznego: 750,00 zł (czerwiec 1939)
W celu wspierania rozwoju motoryzacji polskiej, władze skarbowe wprowadziły zasady premiowania przy zakupie pojazdów produkcji polskiej w wysokości 20% od ceny zakupu, w formie obniżenia podatku dochodowego.
Dane techniczne motocykla:
Silnik:
jednocylindrowy, czterosuwowy, bocznozaworowy, chłodzony powietrzem
Pojemność skokowa: 579 cm³
Średnica cylindra: 83 mm
Skok tłoka: 106 mm
Stopień sprężania: 4,75
Moc max przy 3 800 obr/min: 16 KM
Gaźnik: „Graetzin H26”
Skrzynka biegów: trzybiegowa, wbudowana w blok
Sprzęgło: korkowe, 5-tarczowe, mokre
Napęd: łańcuch
Rama: kołyskowa z rur stalowych
Widelec: trapezowy z ciernymi amortyzatorami drgań i skrętu
Hamulce: bębnowe, przód - ręczny, tył - nożny
Koła: szprychowe, wymienne, 3 x 19
Rozmiar ogumienia: 4,00 x 19
Pojemność zbiornika paliwa: 15 l.
Instalacja elektryczna: 6 V
Prądnica prądu stałego: zespolona Miller MC1 lub prądorozrusznik Bosch typ B142B(od nr.silnika 501) lub B145LS2 (od nr. silnika 1101)
akumulator: Z.A.T. 3R3, 6V 12Ah
Zapłon: iskrownikowy lub bateryjny (od nr. silnika 501)
Reflektor Ø 170 mm: Firma A.Marciniak SA (d.adres: ul. Wronia 23, Warszawa)
Zegarowy wskaźnik prędkości z amperomierzem: Firma E. Romer Lwów, POLSKA
Wymiary :
Rozstaw osi: 1430 mm
Rozstaw kół z bocznym wózkiem: 1145 mm
Całkowita długość: 2160 mm
Całkowita szerokość bez wózka: 780 mm
Całkowita szerokość z wózkiem: 1630 mm
Prześwit: 145 mm
Wysokość siodła od ziemi: 720 mm
Ciężar motocykla: 170 Kg
Ciężar wózka: 85 Kg
Zużycie paliwa na 100 km: 4 l.
Z wózkiem: 5,6 l.
Zużycie oleju na 100 km: 0,1 – 1,2 l.
Prędkość max bez wózka: 110 km/h
Prędkość max z wózkiem: 90 km/h
Najważniejsze osiągnięcia, nagrody i sukcesy motocykla „SOKÓŁ 600” w konkurencjach z udziałem innych motocykli świata:
1936
Konkurs piękności w Warszawie ─ I nagroda Grand Prix
Raid Gwiaździsty w Łodzi – II nagroda w ogólnej klasyfikacji
Gymkhana w Łazienkach w Warszawie ─ I nagroda
Raid Szlakiem Marszałka Piłsudskiego. 1 500 km – I nagroda w kategorii solówek, II i III nagroda w kategorii motocykli z wózkiem
Gymkhana Gordon–Bennett w pierwszym dniu – I i II nagroda, w drugim dniu ─ I, II i III nagroda
Jazda Terenowa w Nadliwiu – I nagroda w ogólnej klasyfikacji, I i II w swojej kategorii, I i II w kategorii motocykli z wózkami.
1937
Pogoń za Czołgiem ─ I i II miejsce
Raid Szlakiem Marszałka Piłsudskiego ─ I i II nagroda w kategorii solówek, I i II nagroda w kategorii motocykli z wózkiem
Raid Motocyklowy przez Góry Świętokrzyskie – I, II, III i IV miejsca w ogólnej klasyfikacji
Pierwszy Raid Tatrzański – I, II i III miejsca w ogólnej klasyfikacji
Wyścig Terenowy w Nadliwiu – II miejsce w kategorii solówek, I i II miejsca w kategorii motocykli z wózkiem
1938
Pogoń za czołgiem ─ I nagroda
9–ty Raid Pierwszy Krok Motocyklowy ─ I nagroda
Pierwszy Krok Motocyklowy dla niezrzeszonych ─ II nagroda w kategorii solówek, II nagroda w kategorii motocykli z wózkiem
Motocyklowy Konkurs Piękności w Automobilklubie Polski ─ Wieka Nagroda
Drugi Raid Tatrzański ─ I nagroda w ogólnej klasyfikacji; I, II i III nagroda w swojej kategorii
Mały Raid Tatrzański ─ II nagroda w kategorii motocykli z wózkiem
1939
17 sierpnia 1939, ekipa w składzie: Inżynier Tadeusz Rudawski na motocyklu „Sokół 200”, pracownicy P.Z.Inż., Tadeusz Heryng i Józef Jakóbowski na dwóch motocyklach „Sokół 600”, zawodnik motocyklowy Józef Docha z pasażerem Jerzym Brendlerem na motocyklu „Sokół 600”, Nr silnika 1146 oraz piąty uczestnik Mieczysław Kubiak, na motocyklu „Sokół 600”, ścieżką dla pieszych, poprzez Kuźnice i Myślenickie Turnie, osiągnęli szczyt Kasprowego Wierchu (1988 metrów nad poziom morza).
Źródła:
Folder reklamowy Państwowych Zakładów Inżynierii w Warszawie, wydanie czerwiec 1939,
Opis motocykla i wskazówki obsługi motocykla Sokół 600, wydanie II, 1938 z poprawkami w 1939,
Katalog części zamiennych Sokół 600, wydanie 1938
Sokół 500 M311 [edytuj]
Rok produkcji 1938, Państwowe Zakłady Inżynieryjne, Warszawa, Polska. Silnik górnozaworowy, dwuzaworowy, popychaczowy rozrząd, o pojemności 496 cm³ i mocy 18 lub 22 KM (w wersji RS), z pełnym obciążeniem rozwijał prędkość 125 km/h. Motocykl ten nie zdążył jednak wejść do produkcji seryjnej.
Sokół 200 M411 [edytuj]
Dane techniczne
Rama podwójna, zamknięta, z kształtowników stalowych o przekroju C,
Zawieszenie przednie: widelec trapezowy z cierną amortyzacją,
Zawieszenie tylne sztywne,
Silnik jednocylindrowy, dwusuwowy o pojemności 199,2 cm3,
Stopień sprężania: 6,5:1
Moc: 7 KM przy 4000 obr./min.,
Sprzęgło wielotarczowe, mokre,
Skrzynka biegów o trzech przełożeniach, sterowana nogą,
Wymiary (dł. / szer. / wys. / rozstaw osi): 2025 / 680 / 965 / 1315 mm,
Masa własna: 101 kg,
Prędkość maksymalna: 85 km / h,
Zużycie paliwa: 3 l / 100 km.
Sokół 125 [edytuj]
Sokół 125 w Muzeum Techniki w WarszawieSokół 125 był pierwszym motocyklem skonstruowanym w Polsce po wojnie, a jego produkcję uruchomiono w 1947 w Państwowych Zakładach Samochodowych nr 2 w Warszawie. Nazwa Sokół nawiązywała do przedwojennych konstrukcji Państwowych Zakładach Inżynierii (PZInż). Opracowanie projektu rozpoczęło Centralne Biuro Techniczne, gdzie w warszawskim Wydziale Motocyklowym pod kierunkiem inż. Stefana Porazińskiego opracowano podwozie oparte na ramie z ciągnionych rur stalowych wzorowanej na motocyklu DKW RT125, ze sztywnym zawieszeniem tylnego koła i widelcem trapezowym w zawieszeniu przednim. W oddziale CBT w Bielsku zespół inż. Fryderyka Bluemke zaprojektował silnik S01 pojemności 125cm³, wzorowany również na silniku DKW. Podwozia dla prototypowych motocykli wykonano w Czechowicach-Dziedzicach a silniki w Ustroniu. Początkowo zamierzano także produkcję Sokoła 125 zlokalizować na Górnym Śląsku, ostatecznie jednak ulokowano ją w PZS w Warszawie, zaś silniki S01 jako produkcję rozruchową wytwarzano przez kilka lat w Zakładach Metalowych we Wrocławiu-Zakrzowie.
W 1950 zapadła decyzja o zakończeniu produkcji na rzecz rozwoju ilościowego i jakościowego modelu SHL M04
.
